Önceki bir yazımda içerik üretimini bir disiplin olarak ele almaktan bahsetmiştim. Bu yazıda daha derine inip, "istikrar" dediğimiz şeyin aslında ne olduğunu ve neden çoğu insanın bunu sürdüremediğini konuşmak istiyorum.
İstikrar bir kişilik özelliği değil, bir sistem sonucu
"O kadar istikrarlı, disiplinli bir insan" yorumunu sık duyuyorum ama bu yanlış bir çerçeve. İstikrar doğuştan gelen bir özellik değil, doğru kurulmuş bir sistemin doğal sonucu. Ben de her gün içerik üretmek "istiyorum" diye üretmiyorum — bunu kolaylaştıran bir yapı kurduğum için sürdürebiliyorum.
Neden çoğu kişi istikrarı kaybediyor?
Çünkü her paylaşımı sıfırdan, büyük bir karar olarak ele alıyorlar. Ne paylaşacağını, nasıl çekeceğini, ne zaman yayınlayacağını her seferinde yeniden düşünmek büyük bir zihinsel yük oluşturuyor. Zihinsel yük arttıkça, erteleme kaçınılmaz hale geliyor.
Çünkü sonucu çok hızlı bekliyorlar. İlk hafta beklenen etkileşim gelmeyince motivasyon çöküyor. Oysa sosyal medyada büyüme, doğrusal değil üstel bir eğriyle ilerliyor — çoğu büyüme, görünmeyen bir birikimden sonra aniden patlıyor.
Çünkü mükemmeliyetçilik üretim hızını öldürüyor. "Bu içerik yeterince iyi değil" düşüncesiyle paylaşımı erteleyen biri, zamanla hiç paylaşmaz hale geliyor.
İstikrarı sürdürülebilir kılan 3 mekanizma
1. Karar sayısını azaltmak. Ne zaman, ne paylaşacağımı önceden belirliyorum. Paylaşım anında verilecek karar sayısı ne kadar azsa, erteleme ihtimali o kadar düşüyor.
2. Küçük birimi büyütmek yerine sıklığı korumak. İçerik kalitesini artırmak istediğimde önce sıklığı düşürmek yerine, mevcut sıklığı koruyup kaliteyi kademeli artırıyorum. Sıklık düştüğünde geri kazanmak, kaliteyi kademeli yükseltmekten çok daha zor.
3. "Yeterince iyi" eşiğini netleştirmek. Her içeriğin kusursuz olması gerekmiyor; amaç tutarlı bir varlık göstermek. Bu netlik, mükemmeliyetçiliğin önündeki en büyük engeli kaldırıyor.
Bunu neden birden fazla işle eş zamanlı yürütebiliyorum?
Yazılım geliştirme, Meta reklam yönetimi ve içerik üretimini aynı anda yürütmemin sırrı motivasyon değil, tam olarak yukarıdaki sistemler. Her alanda karar yükünü azaltıp süreci netleştirdiğimde, hiçbiri diğerinin enerjisini tüketmiyor.
Son söz
İstikrar, ilhamdan çok daha az heyecanlı görünüyor ama sonuç üreten şey bu. Sosyal medyada büyümek isteyen herkese önerim: "Nasıl daha yaratıcı olurum" sorusundan önce "Nasıl daha az karar vererek üretebilirim" sorusuna odaklanmaları.